مجموعههای روزنامه رسمی- سال 1379 > اخذ خسارات احتمالی از درخواست کننده تأمین خواسته مربوط به بند «د» ماده108 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب است و به بندهای «الف» و «ب» و «ج» تسری ندارد
نظریه شماره7/6511 مورخ1379/10/17
سؤال: با توجه به ایجاد ابهام در برداشت از تبصره ماده108 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال1379 آیا در مورد اخذ خسارات احتمالی مصرح در تبصره یاد شده اظهار فرمایید که اخذ خسارات احتمالی ناظر به کل بند مذکور در آن ماده است یا انحصار به یکی از بندهای این ماده دارد؟
نظریه اداره کل حقوقی قوه قضائیه : اگرچه ماده108 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی راجع به موادی است که دادگاه مکلف به قبول درخواست تأمین خواسته است اما مقنن به مصادیق متفاوتی توجه داشته که باید آنها را از یکدیگر تفکیک نمود. به این معنی که در بند «الف» رسمیت مستند دعوی و در بند «ب» وضعیت خواسته که در معرض تضییع یا تفریط باشد و در بند «ج» مقررات قانون خاص، برای دادگاه ایجاد تکلیف نموده که بدون تودیع خسارت احتمالی از جانب خواهان درخواست تأمین را بپذیرد، در حالی که بند «د» به طور کلی صدور قرار تأمین را مشروط به تودیع خسارت احتمالی بر اساس تبصره همان ماده نموده، بنابر این درصورتی که خواسته خواهان منطبق با بند «ب» یا مستند دعوی از مصادیق بندهای ، «الف» و «ج» باشد دادگاه بدون تودیع خسارت احتمالی ملزم است درخواست تأمین خواسته را بپذیرد.در غیر این موارد، دادگاه در صورتی مکلف به صدور قرار تأمین است که خواهان خسارت احتمالی را نقداً تودیع نماید. در نتیجه میتوان گفت تبصره ماده108 صرفاً ناظر به بند «د» ماده مذکور می باشد نه سایر موارد.
http://www.dastour.ir/brows/?lid=335063
Categories:

