ابعاد حقوقی سفر رییس جمهور به سازمان ملل
جناب رییسجمهوری پس از چند روز ماموریت فشرده از طرف ملت ایران، با موفقیت از سفر آمریکا به کشور بازگشتند. تحولات سفر رییسجمهوری به شدت مورد رصد جامعه داخلی ایران و افکار عمومی جهان قرار داشت به نحوی که سوای آنچه تاکنون در این خصوص مورد تحلیل و اظهار نظر واقع شده است به طور قطع در روزهای آینده نیز مباحث زیادی در این مورد مطرح خواهد شد. بررسی جوانب سیاسی اقتصادی دستاوردهای بزرگ این سفر خود نیازمند به تحلیل مفصلی است که به طور قطع از سوی کارشناسان ذیربط مطرح میشود؛ آنچه در یادداشت امروز این ستون مورد توجه قرار میگیرد ابعاد مباحث حقوقی است که باید طی روز های آتی مورد پیگیری قرار گیرد . واقعیت این است که توجه رسانهها در این چند روزه بیشتر به ابعاد سیاسی این سفر معطوف بود و به همین دلیل ابعاد حقوقی تا حدودی مغفول واقع شد. مخاطبان محترم حقوقی به خوبی میدانند که در مجمع عمومی سازمان ملل 6 کمیته تخصصی وجود دارد که معمولا در هر نشست سالیانه قطعنامهها و گزارشهای متعددی در هر کمیته مطرح میشوند و پس از بحث و بررسی نمایندگان دولتها متن اسناد مربوط به رای کشورها گذاشته میشود. همچنین در چند موضوع ، اجلاس در سطح بالا برگزار میشود تا روسایجمهوری کشورها و دیگر مقامات عالیرتبه نیز در آن نشستها حضور یابند. در اجلاس امسال از سوی رییسجمهوری کشورمان هم در سخنرانی مجمع عمومی و هم در سخنرانی اجلاس ویژه خلع سلاح جهانی نکات مهمی مطرح شد که لازم است از سوی نمایندگان ایران در سازمان ملل مورد پیگیری دقیق حقوقی قرار گیرد. ارایه طرح اتحاد جهانی برای اقدام علیه خشونت و افراطیگری، پیشنهاد اختصاص روز26سپتامبر به عنوان روز بینالمللی امحای کامل سلاحهای هستهای ، ارایه پیشنهادهایی خاص برای احقاق حقوق ملت فلسطین، ارایه پیشنهادهایی برای تقویت جنبش عدم تعهد، ارایه پیشنهادهایی در مورد عاریسازی خاورمیانه از هر گونه سلاح کشتار جمعی، ارایه پیشنهادهایی در مورد وضع سوریه و نگرانیهای خاص مربوط به سلاحهای شیمیایی در این کشور و موارد دیگر مشابه، هر یک نیازمند پیگیریهای متنوع در کمیتههای تخصصی ذیربط مجمع عمومی است که دیپلماتهای جمهوری اسلامی از هم اکنون باید تلاشهای لازم برای تدوین پیشنویس قطعنامههای مورد نیاز در هر موضوع را آماده کنند و با جلب نظر گروهی از دیگر کشورها پیشنویس قطعنامه مناسب را در مجمع مطرح سازند تا پس از تصویب، به عنوان ابزار حقوقی قابلیت استناد بینالمللی پیدا کند و تعهداتی بر عهده دبیرکل سازمان ملل و بخشهای تخصصی این سازمان قرار گیرد تا اقدامات معینی را در هر مورد به انجام رسانند. نکته مهمی که در این خصوص باید بر آن تاکید شود این است که سفر جناب رییسجمهوری به آمریکا با همراهی وسیع دیپلماسی عمومی یعنی گروههای مختلف فعال مدنی همراه بود و همین فعالیت گسترده خصوصا در فضای مجازی، بستر مناسبی را فراهم آورده بود تا مقامات رسمی حاضر در سازمان ملل به اتکای حمایت ملت خود قویتر ظاهر شوند خصوصا که وحدت و یکزبانی مسئولان رسمی داخل کشور در خصوص ماموریت هیئت اعزامی به سازمان ملل نیز در این خصوص بینظیر بود و طرفهای مقابل ایران را به احترام واداشته بود. بسیار مهم است که در فرایند پیگیری پیشنهادهای جناب رییسجمهوری در مجمع عمومی سازمان ملل نیز افکار عمومی داخل کشور خصوصا متخصصان حقوقی و بینالمللی به خوبی مطلع شوند تا باز در سطح بینالمللی از ضرورت تصویب پیشنهادهای مربوطه حمایت کنند، بسترهای لازم پذیرش آنها در سطح جهانی را فراهم آورند و بدین طریق شبکه مرتبطان خود در سطح کشورهای مختلف را نیز فعال سازند. نکته دوم قابل توجه این است که در اجلاس مجمع عمومی امسال همانند هر نشست سالیانه دهها موضوع مهم دیگر در دستور کار است که جامعه جهانی تلاش میکند تا در هر مورد تصمیمگیری مناسب کند، حال که توجه جامعه ما به اجلاس مجمع عمومی به دلیل سفر جناب دکتر روحانی جلب شده، بسیار مهم است که سایر مسایل مهم مجمع نیز مورد پیگیری قرار گیرد و جامعه حقوقی کشورمان در قبال هر مورد ضمن بهرهمندی از جدیدترین گزارشهای مطرح در مجمع عمومی، پیشنهادهای حقوقی خود را در اختیار دستگاه دیپلماسی کشور قرار دهد. مثلا در مورد وضع افراد دارای معلولیت مباحث مهمی در مجمع مطرح است یا در مورد تغییرات جوی و تأثیر آن بر توسعه کشورها، مباحث حقوق بشر، پیشگیری از مخاصمات مسلحانه، فعالیتهای امدادی و انساندوستانه، کنترل و مبارزه با مواد مخدر و پیشگیری و مبارزه با تروریسم ، سندهای متعددی مطرح است و برابر آیین کار ارایه پیشنویس قطعنامه جدید در مجمع عمومی، نمایندگان کشور ما نیز میتوانند در قبال هر یک از محورهای دستور کار مجمع پیشنهاد جدید ارایه کنند خصوصا که ما ریاست جنبش عدم تعهد را نیز بر عهده داریم و از این فرصت نیز باید استفاده مغتنم کرد تا دغدغههای مشترک همه کشورهای در حال توسعه به خوبی مطرح و پیشگیری شود. نکته سومی که در امتداد ضرورتهای یاد شده باید برای آن برنامهریزی کرد این است که وقتی رییسجمهوری کشورمان چند پیشنهاد مناسب بینالمللی را مطرح ساخت باید در داخل کشور نیز در این زمینهها بحث و گفتوگوهای فنی انجام شود تا در داخل نیز به اهمیت موارد یاد شده خصوصا نفی افراطیگری و خشونت اهتمام لازم را بدهیم و تجربه گذشته تکرار نشود که در سطح جهانی پیشنهاد گفتوگوی تمدنها را مطرح کردیم ولی در داخل کشور از گفتوگوی طیفهای مختلف درون کشور خودمان غافل بمانیم که همین نبودگفتوگو و اجماع سازی باعث شد تا عدهای فقط به تعریف و تمجید ایده مزبور بپردازند و عدهای چشمبسته بدان حمله و این ایده را نوعی وادادگی در مقابل دشمنان تفسیر کنند، حال آنکه هر دو طیف سخن عالمانهای نداشتند و بیشتر متعصبانه و بر اساس اینکه با ارایهکننده پیشنهاد چه نوع زاویهای دارند، موضعگیری میکردند.
نکته آخر اینکه سفر اخیر رییسجمهوری به آمریکا و دستاوردهای آن، نمادی از سربلندی و عزت ملت ایران را به نمایش گذاشت که چگونه در جمع قدرتمندترین کشورهای جهان ایفای نقش میکند. جامعه حقوقی کشور نیز متناسب با این وزن بینالمللی کشورمان باید ایده و اظهار نظر ارایه کنند. مبادا از این وزن بالا غافل شویم و ترجمه مطالب دیگران را به عنوان ایده ایرانی مطرح کنیم . امید آنکه شاهد تحرکات شایسته حقوقی پس از سفر اخیر رییسجمهوری به اجلاس مجمع عمومی باشیم و در این فرایند، وضعیت داخلی کشور از حیث همدلی و همبستگی و نشاط و شادابی را نیز روز به روز بیشتر توسعه بخشیم.
منبع:http://www.hemayat.net/news/yaddasht.htm
روزنامه حمایت

