|
چکیده
بخش ششم از مبحث پنجم کنوانسیون بیع بینالمللی کالا که به آثار بیع می پردازد زیر عنوان حفظ و نگهداری کالا حاوی ماده ای است که به بازفروش مبیع در صورت تخلف بایع یا مشتری نظر دارد. در حقوق ایران بهصراحت نمی توان موادی یافت که متضمن اختیاری مشابه ماده 88 کنوانسیون مبنی بر بازفروش مبیع باشد. با وجود این، بررسی حقوق ایران در رابطه با امکان بازفروش مبیع از لحاظ علمی درخور توجه است. از این رو، دو نهاد خیار تأخیر ثمن و تقاص در حقوق مدنی و فقه در کنار اختیار متصدی حمل و نقل کالا در فروش مالالتجاره قابل بررسی و مقایسه با بازفروش مبیع در کنوانسیون بیع بینالمللی است که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته است. به عقیده نگارنده، امکان بازفروش مبیع در حقوق کنوانسیون ریشه در تلاش نگهدارنده کالا برای تعیین تکلیف کالایی که در تصرف دارد یا جلوگیری از بروز هزینه های بیشتر است. جلوه هایی از این هدف و منشأ را می توان در مقررات حقوق موضوعه و فقه یافت.
|